آدرس هاي ورودي : www.new-age.blogfa.com www.na.vov.ir www.newage.vov.ir www.new-age.tk
Other Language : Persian English Franch Arabic Hindi
مسئولان ماهواره های " نایل ست " و " عرب ست " اخیرا پخش کانال تلوزیونی
العالم که از ایران به زبان عربی برنامه پخش می کند ، متوقف کرده اند.
با گذشت یک روز از توقف پخش این کانال ، مسئولان العالم وماهواره های مذکور اتهام های مختلفی را به یکدیگر نسبت داده اند.
العالم می گوید " اقدام نایل ست وعرب ست به توقف پخش برنامه های این کانال
هیچ گونه توجیه قانونی ندارد و این عملکرد مخالف گردش آزاد اطلاعات است."
این دو کانال اما تاکید کرده اند که " العالم قوانین پخش ماهواره ای را
زیر پا گذاشته است و از برخی مسئولان عرب به گونه ای که مخالف عرف پخش
ماهواره ای است انتقاد می کند وگفتمان آن تحریک آمیز است."
به گزارش روزنامه الوطن چاپ سعودی ، " نایل ست " و " عرب ست " شکایت
های متعددی از مراکز دولتی ورسمی دریافت کرده اند که کانال العالم را به
پخش برنامه واخباری که با اخلاق دینی وسیاسی متناقض است ، متهم می کند."
این در حالی است که العالم این اتهام ها را رد کرده و این اقدام وتوجیه ها
را مخالف " ساده ترین اصول آزادی اطلاع رسانی " تلقی کرده است.
احمد السیوفی رئیس دفتر العالم در قاهره در گفتگو با روزنامه " الیوم السابع "
تاکید کرده است که قصد دارد به نمایندگی از شورای اداری کانال در ایران
شکایتی را تقدیم دادستانی مصر کند تا اینکه دلایل اصلی این اقدام روشن
شود."
ازسوی دیگر کارشناسان اعتقاد دارند که دلایل اصلی توقف پخش العالم به "
انتقادهای تند این کانال نسبت به اوضاع پادشاهی سعودی وطرح اتهام های
مختلف وتلاش برای تحریک مذهبی در این کشور برمی گردد ، همچنین العالم در "
نبرد حوثی ها با دولت یمن از مواضع این گروه دفاع کرده وبارها به دولت یمن
وپادشاهی سعودی حمله کرده است."
درهمین حال مهندس خالد بالخیور مدیراجرائی " عرب ست " در گفتگو با الشرق
الاوسط گفته است که " توقف پخش العالم سیاسی نیست بلکه به توافقات دوجانبه
مربوط است و درحال حاضر برای حل این مشکل گفتگوهایی درحال انجام است."
وی تاکید کرد که این تصمیم در کنفراس وزیران ومسئولان رسانه های پنج کشور عربی که اخیرا در ریاض برگزار شده ، گرفته شد.
گزارش ها از ایران حاکی از آن است که به جز تهران که راهپیمایی مخالفان دولت در سالروز تسخیر سفارت آمریکا به خشونت هایی کشیده شده، دامنه اعتراض ها به شهرهای رشت، اصفهان و شیراز هم رسیده است.
رسانه های دولتی جمهوری اسلامی از برگزاری مراسم 13 آبان خبر داده اند و گزارش ها حاکی از تظاهرات مخالفان دولت در تهران است.
به گزارش رادیو و تلویزیون دولتی ایران، صبح روز چهارشنبه، 4 نوامبر (13 آبان)، سالروز گروگانگیری در سفارت سابق آمریکا در تهران، شمار قابل توجهی از دانش آموزان و سایر گروه های مردم در خیابان مقابل ساختمان سفارت اجتماع کرده اند و علیه ایالات متحده و اسرائیل و در حمایت از جمهوری اسلامی و مقامات ارشد آن شعار می دهند.
این گزارش ها شمار شرکت کنندگان در این تظاهرات دولتی را دهها هزار نفر ذکر کرده اند.
گزارش های دیگر حاکی از آن است که از ساعاتی قبل از آغاز مراسم، گروهی از تظاهر کنندگان با اتوبوس به نزدیک محل برگزاری مراسم منتقل شدند و به راهپیمایی پرداختند.
غلامعلی حداد عادل، رئیس سابق و نماینده کنونی مجلس، به عنوان سخنران رسمی در مراسم روز چهارشنبه در برابر ساختمان سفارت سابق آمریکا سخنرانی کرد و با توصیف نظام حکومتی کنونی ایران به عنوان دموکراسی دینی، ایالات متحده را به مخالفت با این نظام متهم ساخت.
آقای حداد عادل، که به عنوان یک سیاستمدار بنیادگرای حامی سیاست های آقای احمدی نژاد از او یاد می شود، از معترضان به نتیجه انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری، انتقاد کرد و سیاست های دولت محمد خاتمی و مجلس ششم را، که اصلاح طلبان در آن عضویت داشتند، در مورد برنامه های هسته ای و روابط با غرب مورد حمله قرار داد.
غلامعلی حداد عادل در این سخنان نسبت به سیاست اعلام شده باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا، پیرامون تغییر در رویکرد دولت این کشور ابراز تردید کرده و سیاست خارجی ایالات متحده را به خصوص در عراق، افغانستان و منطقه خاورمیانه زیر سئوال برد.
مراسم دولتی روز سیزده آبان از شبکه تلویزیونی جمهوری اسلامی پخش شده است.
همزمان، برخی خبرگزاری ها به نقل از شاهدان عینی از حضور شماری از مخالفان دولت در برخی نقاط تهران و اقدام آنان برای راهپیمایی به سوی سفارت سابق خبر داده اند.
برخی از گزارش ها حاکی از حضور ماموران امنیتی دولت در مسیرهای منتهی به سفارت سابق آمریکا و برخوردهای محدودی بین آنان و تظاهرکنندگان مخالف است.
شاهدان عینی در گفت و گو با بی بی سی فارسی از هجوم نیروهای امنیتی به تظاهرکنندگان روز سیزده آبان خبر دادند. یکی از این شاهدان عینی که توسط نیروهای امنیتی در خیابان بهار یکی از خیابان های نزدیک به هفت تیر مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود در این رابطه گفت: "نیروهای امنیتی مرا روی زمین می کشیدند و چند بار با باتومی که شوک الکترونیکی بر بدنم وارد می کرد مرا مورد ضرب و شتم قرار دادند."
او همچنین گفت: "در حالیکه روی زمین کشیده می شدم و کتک می خوردم تعدادی از لباس شخصی ها از من عکس می گرفتند."
شاهد عینی دیگری نیز از هجوم نیروهای امنیتی به تظاهرکنندگان در میدان هفت تیر و خیابان کریم خان زند خبر داد.
اخبار دیگری نیز در مورد بسته شدن ایستگاه های مترو نزدیک به محل برگزاری مراسم و راهپیمایی های مخالفان دولت در مسیرهای تعیین شده، از جمله از دانشگاه تهران به سوی محل سفارت سابق آمریکا، مخابره شده اما امکان تایید قطعی این خبرها وجود نداشته است.
جمهوری اسلامی روز 13 آبان را روز ملی مبارزه علیه استکبار جهانی نامگذاری کرده و هر ساله نهادهای حکومتی مراسمی را به همین مناسبت سازمان می دهند که مضمون کلی آنها ابراز خصومت نسبت به دشمنان داخلی و خارجی و حمایت از حکومت و رهبران و سیاست های آن بوده است.
در سال جاری، معترضان به نتیجه انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری اعلام کرده اند که با استفاده از این فرصت، به راهپیمایی و ابراز اعتراض نسبت به دولت محمود احمدی نژاد و برخورد حکومت با منتقدان مبادرت می کنند.
از زمان اعلام نتیجه مناقشه برانگیز انتخابات، که اعتراضات گسترده ای را نسبت به آنچه که تخلف و تقلب گسترده خوانده می شد در پی آورد، دولت از صدور مجوز برای تجمع معترضان خودداری ورزیده و در نتیجه، مخالفان از فرصت برگزاری تظاهرات دولتی برای اجتماع و ابراز نظر خود استفاده کرده اند.
در روزهای اخیر، مهدی کروبی و میر حسین موسوی، که از آنان به عنوان رهبران اصلی جنبش سبز - حرکت معترضان به دولت - نام برده می شود، و همچنین شمار دیگری از گروه ها و تشکل های اصلاح طلب با صدور بیانیه هایی خواستار حضور طرفداران خود در تظاهرات روز چهارشنبه شده بودند.
براساس گزارش های رسیده از تهران، مهدی کروبی که برای شرکت در تظاهرات 13 آبان در میدان هفت تیر حضور یافته بود مورد ضرب و شتم قرار گرفته و زخمی شده است.
در مورد مهاجمان آقای کروبی اطلاعات مشخصی در دست نیست اما برخی منابع از "اوباش طرفدار کودتا"، نیروهای پلیس یا ماموران دولتی را مسئول این حمله معرفی کرده اند.
آقای کروبی اعلام کرده بود که ساعت ده و نیم صبح چهارشنبه از محل میدان هفت تیر تهران به سوی محل سفارت سابق آمریکا راهپیمایی خواهد کرد و آقای موسوی هم در بیانیه ای خواستار شرکت مردم در راهپیمایی روز چهارشنبه شده بود اما در مورد شرکت او در تظاهرات روز چهارشنبه خبر قطعی در دست نیست.
برخی منابع گفته اند که ماموران دولتی از بامداد روز چهارشنبه عملا محل سکونت آقای موسوی را به محاصره درآوردند تا به این وسیله مانع از حضور او در راهپیمایی 13 آبان شوند اما این گزارش ها از سوی منابع نزدیک به آقای موسوی هنوز تایید نشده است.
پارلمان نیوز - وبسایت نمایندگان اصلاح طلب مجلس - در گزارشی در مورد دقایق اولیه راهپیمایی روز چهارشنبه گفته است که تعداد قابل توجهی از مردم "حامی جنبش سبز" در میدان هفت تیر اجتماع کرده اند و با دادن "شعارهایی همچون کروبی زنده باد، موسوی پاینده باد؛ یاحسین میرحسین در انتظار استقبال از مهدی کروبی به سر میبرند."
براساس گزارش های اولیه، ماموران انتظامی برای متفرق کردن مردم در میدان هفت تیر به شلیک تیرهوایی و پرتاب گاز اشک آور مبادرت کردند اما درگیری جدی بین دو طرف روی نداد اما در ساعات بعد، گزارش هایی از برخورد خشونت آمیز ماموران با تظاهرکنندگان و بازداشت تعدادی از معترضان مخابره شد.
براساس این گزارش ها، افراد موسوم به لباس شخصی و نفرات یگان ویژه سپاه پاسداران در برخی محل های تجمع راهپیمایان، به خصوص اطراف میدان هفت تیر، به تیراندازی هوایی و شلیک گاز اشک پرداختند و با باتوم به مردم حمله کردند.
همچنین گفته می شود که شبکه ارتباطی در محله های نزدیک به مسیرهای اعلام شده تظاهرات مختل شده که ظاهرا ناشی از اقدام دولت به منظور قطع ارتباط تظاهرکنندگان بوده است.
برخی از وبسایت های مخالف دولت از تظاهرات طرفداران جنبش سبز در برخی شهرهای دیگر از جمله شیراز نیز خبر داده اند که امکان تایید مستقل این گزارش ها وجود نداشته است.
نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی پیش از این اعلام کرده بودند که در جریان راهپیمایی روز 13 آبان، تظاهرکنندگان تنها مجاز به دادن شعارهایی هستند که مورد تایید مقامات قرار دارد و علیه هرگونه شعار و ابراز نظری در مخالفت با این شعارها هشدار داده بودند.
روز چهارشنبه در ایران تعطیل رسمی نیست و مشخص نشده است که آیا حضور تظاهرکنندگان معترض تنها به دانشجویان و دانش آموزان منحصر بوده و یا گروه های دیگری هم در این تظاهرات شرکت داشته اند.
مهدی کروبی و حبیب الله پیمان هنگام شرکت در راهپیمایی 13 آبان مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند.
نزدیکان مهدی کروبی، دبیرکل حزب اعتماد ملی، گفته اند که آقای کروبی که برای شرکت در راهپیمایی روز 13 آبان به سوی میدان هفت تیر حرکت می کرد، مورد حمله قرار گرفت و زخمی شد.
به گفته آنان، مهاجمان از ماموران نیروی انتظامی بودند که به سوی آقای کروبی و کسانی که اطراف او بودند گاز اشک آور هم شلیک کردند و محافظان او و تعداد از مردم را زخمی کردند.
آقای کروبی، که به دلیل اصرار بر پیگیری اتهامات بدرفتاری و تجاوز به بازداشت شدگان وقایع پس از انتخابات هدف انتقاد شدید طرفداران دولت بوده، پیش از این نیز در جریان حضور در مجامع عمومی هدف حمله قرار گرفته است.
از جمله حدود دو هفته پیش، افرادی، که گفته شد از ماموران حراست نمایشگاه بودند، هنگام بازدید مهدی کروبی از نمایشگاه مطبوعات او را هدف حمله قرار دادند و زخمی کردند.
همچنین، حبیب الله پیمان، نیز در جریان تظاهرات روز چهارشنبه مورد ضرب و شتم قرار گرفته است.
آقای پیمان، که از شخصیت های موسوم به ملی مذهبی است، در مصاحبه با بی بی سی گفته است که هنگام حرکت به سوی میدان هفت تیر، ماموران مجهز به باتوم به مردم حمله کردند و در این حمله، ضرباتی به سر و چشم او وارد شد.
وی گفته است که یکی از همراهان او نیز در اثر ضربه باتوم به سرش تا مدتی بیهوش بود.
آقای پیمان افزوده است که نیروهای ویژه به هرکس که قصد خارج شدن از میدان هفت تیر را داشت، حتی کسانی که شعاری هم نمی دادند، حمله می بردند و آنان را زیر ضربات باتوم می گرفتند.
در مورد برخورد ماموران دولتی با راهپیمایان روز 13 آبان، سایت تغییر، متعلق به حزب اعتماد ملی نوشته است که در حالیکه هزاران تن از مردم برای راهپیمایی از میدان هفت تیر به سوی سفارت سابق آمریکا تجمع کرده بودند "توسط نیروهای لباس شخصی و یگان ویژه سپاه به صورت وحشیانه سرکوب شدند."
براساس این گزارش، نیروهای سپاه پاسداران به صورت پیاده و سوار بر موتور با باتوم، گاز اشک آور و گاز فلفل به مردم حمله می کردند و به شلیک تیر هوایی مبادرت می ورزیدند.
این وبسایت خیابان مطهری، بهشتی، کریم خان زند، مفتح، میدان آزاد، تقاطع طالقانی و فلسطین، نجات اللهی، قائم مقام فراهانی را از نقاط دیگر تجمع و راهپیمایی مردم گزارش کرده و رسانه های دولتی را متهم ساخته که "تمام تلاش خود را برای کوچک جلوه دادن عظمت ملیت ایران" به کار گرفته اند.
تهران با حدود 12 میلیون نفر جمعیت بزرگترین شهر در خاور میانه است
حاکمان ایران درحال بررسی طرح هایی برای جابجایی پایتخت از تهران هستند. به گفته آنها تهران در معرض خطر یک زلزله قوی قرار دارد. اما آیا حرکت دادن پایتخت از این شهر چقدر عملی است و کجا ممکن است انتقال یابد؟ پنی اسپیلر گزارش می دهد.
تهران یک کلان شهر با حاشیه های رو به گسترش در دامنه رشته کوه های البرز است. حدود 12 میلیون نفر در آن زندگی می کنند و این بزرگترین شهر در خاور میانه است.
تهران نه تنها قلب سیاسی و اقتصادی کشور است، بلکه با موزه ها، گالری های هنری، پارک ها و دانشگاه هایش حال و هوای یک شهر مدرن را دارد. تهران از 1795 پایتخت ایران بوده است.
اما اکنون یک نهاد قدرتمند حکومتی به نام مجمع تشخیص مصلحت، طرح های آیت الله خامنه ای رهبر ایران را برای پایان دادن به نقش این شهر به عنوان پایتخت تصویب کرده است.
البته این طرح ها تازگی ندارد و بخشی از یک استراتژی بلندمدت برای حرکت دادن پایتخت تا سال 2025 است و پیش از اجرا نیازمند تصویب بسیاری از نهادهای دیگر دولتی خواهد بود.
گفته می شود این طرح ها واکنش دولت به هشدارهای زلزله شناسان ایرانی است که از دیرباز گفته اند تهران به روی دست کم 100 گسله قرار گرفته و در یک زلزله عمده خسارات گسترده خواهد دید.
زلزله ویرانگر سال 2003 در شهر بم در جنوب ایران که باعث مرگ حدود 40 هزار نفر شد مسلما باعث توجه بیشتر به این مساله شده است.
اما دومینیک دودلی، معاون سردبیر "میدل ایست اکونومیک دایجست" که در لندن مستقر است می گوید زمان این تصمیم - یعنی چند ماه پس از بدترین ناآرامی های ضددولتی در تهران پس از انقلاب - جالب توجه است.
او می گوید که تهران تا حدود زیادی یک جزیره لیبرال در ایران است و همین لیبرال ها بودند که پس از اعلام پیروزی محمود احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری خرداد ماه با اعتراض به تقلب به خیابان ها ریختند.
آقای دودلی به بی بی سی گفت: "آدم وسوسه می شود هر چیزی که این روزها در ایران اتفاق می افتد را از منظر آن مناقشه ببیند. مسلما دولت ضرر نمی کند اگر از این مرکز بزرگ تظاهرات لیبرال و مخالفان دور شود."
پروفسور بهرام عکاشه زلزله شناس ایرانی به روزنامه گاردین گفت که یک پایتخت تازه باید بین قم و دلیجان در استان مرکزی ساخته شود.
او گفت این ناحیه ای است که طی دو هزار سال هیچ زلزله ای به خود ندیده است.
اما آقای دودلی می گوید از آنجا که قم پایگاه معنوی حکومت سنتی ایران است، حرکت دادن پایتخت به نزدیکی قم می تواند نشانه تلاش محافظه کاران برای تثبیت حاکمیت خود تلقی شود.
اندرو جونز از بخش مهندسی، برنامه ریزی و طراحی معماری شرکت "AECOM" می گوید که پایتخت به هر کجا منتقل شود، و این کار به هر دلیلی انجام شود، اگر دولت بخواهد پایتختی را از نو بسازد باید ملاحظات مهم دیگری را در نظر بگیرد.
جابجا کردن ساختمان ها و کارمندان دولت یک چیز، اما اگر شهر حیات فرهنگی نداشته باشد و اقتصاد آن فقط به فعالیت های دولتی وابستگی داشته باشد، تلاش برای ایجاد پایتخت تازه دچار لغزش خواهد شد.
او به بی بی سی گفت: "به طور کلی، شهرهای پایتخت نیروگاه های اقتصادی و در کنار آن محل استقرار دولت هستند. ایجاد چنین چیزی خیلی وقت می برد."
"ساختن یک شهر تازه معمولا 10 تا 20 سال زمان می برد و یک قرن یا بیشتر می خواهد تا جا بیافتد و به مکانی جذاب و خودکفا بدل شود."
برازیلیا، پایتخت برزیل، ممکن است نمونه جالبی برای مقام های ایران باشد.
علت ساخت آن این بود که موقعیت ساحلی پایگاه سابق قدرت، یعنی ریو دو ژانیرو، بسیار دور از بخش های گسترده ای از کشور محسوب می شد.
به این ترتیب پایتخت تازه در سال 1961 در یک نقطه دورافتاده بخش مرکزی برزیل بنا نهاده شد.
کلودیو دی ماگالاس، استاد ارشد طراحی و بازسازی شهری در دانشگاه کالج لندن، گفت این موقعیت تازه مناسب دولت نظامی بود که سه سال بعد به قدرت رسید.
او گفت: "یکی از جنبه های یک پایتخت تازه این است که معمولا دولت را در برابر فشارها و نفوذهای شهر بزرگ مصون می کند."
"دولت نظامی دور ماندن طبقه سیاسی از شهر را خیلی مناسب یافت. در چنین شهری هرگز پشت در دفتر یک مقام دولتی تظاهرات روی نمی دهد. بستن فرودگاه و دسترسی به شهر هر گاه حکومت مناسب دید خیلی راحت است، که در سال های نخست دولت (آن زمان برزیل) روی داد."
برازیلیا در آغاز اغلب محل زندگی کسانی بود که تنها راه امرار معاش آنها از طریق دولت بود.
اما در طول سالیان بزرگ و بزرگتر شد و از انتظارات طراحان پیشتر رفت.
آقای ماگالاس به بی بی سی گفت: "آنچه هیچ کس پیش بینی اش را نمی کرد رشد شهرک های اقماری اطراف شهر بود. اینها محل سکونت کارگران ساختمانی، نظافت چی هایی که ساختمان های دولتی را تمیز می کردند و مکانیک هایی که اتومبیل های دولتی را تعمیر می کردند بود."
آقای ماگالاس معتقد است که هزینه انتقال پایتخت برزیل از ریو به برازیلیا چنان بالاست که هرگز به درستی حساب نشده است.
به گفته او حتی 20 سال پس از ایجاد برازیلیا، دولت هنوز مجبور بود برای راضی کردن مردم برای نقل مکان به آنجا پول های هنگفت بپردازد.
به علاوه ریو نیز به شدت تحت تاثیر از دست دادن عنوان پایتخت قرار گرفت به خصوص که اقتصاد آن قبلا تحت تاثیر مهاجرت کسب و کارها به سائو پائولو آسیب دیده بود.
آقای ماگالاس گفت: "فعالیت های سیاسی در این شهر به شدت افت کرد و دستخوش روابط سیاستمداران با سرکرده های قاچاقچیان قرار گرفت."
اندرو جونز معتقد است که تهران نیز در صورت از دست دادن عنوان پایتخت دوره سختی پیش رو خواهد داشت.
او گفت: "هرچند هویت زیربنایی شهر باقی خواهد ماند، اما آن جنبه های اضافی که به خاطر پایتخت بودن می آید را از دست خواهد داد. به تدریج موسسات فرهنگی و برخی دیگر از عناصری که آن را به مکانی قدرتمند بدل می کند از دست می دهد."
او افزود: "اما به عقیده من تهران جان به در خواهد برد."
خبرگزاری نيمه رسمی فارس به نقل از غلامعلی نکويی، فرمانده انتظامی استان
سيستان و بلوچستان اعلام کرد: عبدالحميد ريگی، عضو گروه جندالله، به حکم
دادگاه عمومی و انقلاب شهرستان زاهدان، در زندان مرکزی اين شهر به
دارآويخته شده است.
در خبر اعلام شده آمده است که فرد اعدام شده برادر عبدالمالک ريگی، رهبر گروه جندالله نيست.
گروه
جندالله مسئوليت چندين حمله مسلحانه و بمبگذاری در استان سيستان و
بلوچستان، از جمله بمبگذاری انتحاری ماه گذشته، در نزديکی شهر سرباز، که
منجر به کشته شدن بيش از ۴۰ تن از جمله ۱۵ مقام ارشد سپاه پاسداران شد، را
برعهده گرفته است.
در آستانه برگزارى مراسم ۱۳ آبان در ايران كه با فراخوان گسترده مخالفان
نتيجه انتخابات رياست جمهورى از مردم براى حضور در آن همراه شده است،
هزاران ايرانى سه شنبه شب با رفتن به پشت بام ها در شهرهاى مختلف، شعار
«الله اكبر» سر دادند.
گزارش هاى دريافتى از برخى
شهرهاى ايران حاكى است كه سه شنبه شب فريادهاى «الله اكبر» از پشت بام ها
به گوش مى رسيد و در مشهد نيز بيش از يكصد دانشجوى دانشگاه فردوسى با حضور
در صحن دانشگاه به سر دادن اين شعار پرداختند.
پايگاه اطلاع رسانى
«موج سبز آزادى» نيز از تهران گزارش داده است كه در ميداون وليعصر، «سبزها
با تجمع در اين خيابان شعار الله اكبر را به صورت دسته جمعى سر داده
اند.»
گزارش هاى ديگر مى گويد، در مناطق جنوبى و غرب تهران نيز
علاوه بر شعار ياد شده، شعار «مرگ بر ديكتاتور» نيز از سوى معترضان سر
داده شد.
اقدام معترضان در شب سه شنبه در ادامه سنتى است كه از
هفته هاى نخست پس از انتخابات رياست جمهورى دهم در ايران آغاز شد و تا مدت
ها، مخالفان با رفتن به پشت بام ها شعار «الله اکبر» و «مرگ بر ديكتاتور»
سر مى دادند.
هدف مخالفان از اين اقدام، نشان دادن اعتراض خود به
معرفى محمود احمدى نژاد به عنوان رييس جمهور جديد و همچنين موج سركوب هايى
است كه از سوى نيروهاى بسيجى و انتظامى عليه معترضان به راه افتاده است.
مخالفان
پس از حضور در راهپيمايى «روز قدس» كه شمار آنها دهها هزار نفر گزارش شد
در پايگاه هاى اينترنتى و وبلاگ ها اعلام كردند كه در روز ۱۳ آبان نيز به
خيابان ها خواهند آمد تا اعتراض خود را به حوادث پس از انتخابات نشان دهند.